Kozijnen vervangen in Hengelo

Hengelo ligt midden in Twente en telde op 1 januari 2026 84.038 inwoners. De stad kreeg de bijnaam metaalstad: in 1868 vestigde C.T. Stork er een fabriek, waarna onder meer Hazemeyer, Heemaf en Hollandse Signaalapparaten volgden. Veel van die fabrieksterreinen zijn herbestemd.

De woningvoorraad volgt dat verhaal. Er zijn oude werkmanswijken, een tuindorp dat nu beschermd is en grote uitbreidingen uit de jaren zeventig en negentig.

Tuindorp 't Lansink

Tuindorp 't Lansink in de Wilderinkshoek is een beschermd dorpsgezicht en een deel van de huizen is rijksmonument. Het bestaat grotendeels uit vooroorlogse woningen. Daar beslist de gemeente over materiaal en uiterlijk van kozijnen. Lees kozijnen in een monument en houten kozijnen.

Vooroorlogse wijken

Tichelwerk (rond 1900), 't Wilbert (na 1918) en Berflo Es Noord zijn vooroorlogse wijken. Houten kozijnen met karakter zijn hier gebruikelijk. Herstellen of vernieuwen in hout is vaak logisch. Zie kozijnen in een jaren dertig woning.

Hasseler Es en Groot Driene

De Hasseler Es is in de jaren zeventig aangelegd als bloemkoolwijk met kronkelende wegen en hofjes, en Groot Driene is grotendeels uit dezelfde tijd, met De Kasbah van Piet Blom uit 1973. Daar zitten veel kozijnen uit de bouwtijd. Zie kozijnen in een rijtjeshuis uit de jaren zestig en zeventig.

Berflo Es Zuid en Veldwijk

Berflo Es Zuid bestaat uit vroeg-naoorlogse woningen en Veldwijk vooral uit gestapelde huurwoningen. Bij gestapelde bouw speelt de VvE of de verhuurder mee. Zie kozijnen vervangen in een appartement.

Slangenbeek en Woolde

Slangenbeek is een uitbreidingswijk die in de jaren negentig begon, met vooral eengezinswoningen waarvan de helft twee-onder-een-kap of vrijstaand is. Daar zitten kozijnen uit de jaren negentig en later, waar vaak alleen het glas of het beslag aandacht vraagt. Zie kozijnen in een woning uit de jaren tachtig en negentig en glas vervangen.

Een stad die in 1944 grotendeels verdween

Op 6 en 7 oktober 1944 werd het centrum van Hengelo zo goed als geheel vernietigd. Na de oorlog kreeg de stad het aanzien van een typische wederopbouwgemeente, en veel oude gebouwen werden niet gespaard in de vernieuwingsdrang.

Het stadhuis uit 1963, ontworpen als vervanger van het witte gemeentehuis, is nu een rijksmonument. Daarmee heeft Hengelo veel naoorlogse bebouwing, met eenvoudige, strakke gevels en kozijnen uit de jaren vijftig en zestig.

In zulke woningen zitten vaak stalen of houten kozijnen met enkel glas, of vervangers uit later tijd. Zie kozijnen in een rijtjeshuis uit de jaren zestig en zeventig.

De Kasbah en andere bijzondere bouwwerken

De Kasbah in Groot Driene, in 1973 ontworpen door Piet Blom, is sinds 2025 rijksmonument. Ook de Sint-Lambertusbasiliek (1890), de Waterstaatskerk (1839) en de watertorens van Stork (1902 en 1917) horen bij het Hengelose erfgoed. Een bijzonder gebouw heeft bijzondere ramen, en die vervang je niet zonder overleg met de gemeente.

Is jouw woning een monument of staat ze in Tuindorp 't Lansink, dan geldt de gemeente als eerste gesprekspartner. Zie kozijnen in een monument.

De metaalstad en haar werkgevers

In 1868 vestigde C.T. Stork zich in Hengelo, waarna Hazemeyer, Heemaf, de Koninklijke Nederlandse Zoutindustrie en Hollandse Signaalapparaten (nu Thales) volgden. Het terrein van veel van die fabrieken is herbestemd. De woonwijken die rond die fabrieken groeiden, hebben woningen uit verschillende perioden.

Kunststof met HR++ glas is in zulke wijken de logische keuze; zie kunststof kozijnen en HR++ glas.

Het stadhuis, de basiliek en het station

Hengelo heeft de Sint-Lambertusbasiliek uit 1890, de Waterstaatskerk uit 1839, de Onze-Lieve-Vrouwekerk uit 1927 en een perronoverkapping uit 1900; het station zelf werd in 1951 geopend. Het stadhuis uit 1963 is rijksmonument. Het is een stad die na de oorlog snel is opgebouwd, met een mengeling van oude en nieuwe bouw.

Voor een woning in die mengeling geldt dat de kozijnen per wijk verschillen. Het vakbedrijf kijkt per woning. Zie kozijnen vervangen kosten.

De wederopbouw na 1944 en de strakke wijken van Noord

Het centrum van Hengelo werd op 6 en 7 oktober 1944 volgens Wikipedia zo goed als geheel vernietigd door bombardementen. Na de oorlog kreeg de stad het aanzien van een typische wederopbouwgemeente. Een van de opvallendste bouwwerken die bleven staan is de Sint-Lambertusbasiliek uit 1890.

In wijken als Noord vind je daardoor strakke stratenpatronen met wederopbouwwoningen, zoals in De Noork en Klein Driene. Lees kozijnen in een woning van voor de oorlog en rijtjeshuizen uit de jaren zestig en zeventig.

Tichelwerk ontstond rond 1900 door bebouwing tussen oude landwegen, en 't Wilbert ontstond na 1918 op de plek van een afgebroken landhuis. De Hengelose Es Noord werd na de Tweede Wereldoorlog gebouwd als stempelwijk, en een deel daarvan is in de jaren negentig gesloopt en vervangen door eengezinswoningen. Veldwijk bestaat voornamelijk uit gestapelde huurwoningen; lees kozijnen vervangen in een huurwoning.

De buurtschappen en Twickel

Een deel van landgoed Twickel ligt binnen de gemeentegrenzen, en er zijn kernen als Beckum en de buurtschappen Oele en Woolde. In die gebieden staan meer vrijstaande woningen en boerderijen. De Oldemeule uit 1690 en de poort van Huis Hengelo, sinds 1902 in Twekkelo, horen bij het erfgoed.

Voor een boerderij of landhuis is maatwerk gebruikelijk. Zie kozijnen in een boerderij.